Minder waard door een bedrijventerrein?

Naast een woonboerderij in Asten maakte het bestemmingsplan Bedrijventerrein Florapark een bedrijventerrein mogelijk. Daarvoor was de grond agrarisch. Op 35 meter van het perceel mocht een aarden wal komen, met bedrijfsgebouwen die erboven uitkomen. Dat tastte het uitzicht en het landelijke karakter aan. Ook zou er hinder komen van bedrijven en verkeer.

De gemeente kende eerst € 22.750 toe, en na bezwaar € 32.750. Daarbij rekende zij met een eigen risico van 3%. De Raad van State vond dat te hoog. Het bedrijventerrein paste niet in jarenlang gevoerd beleid, dus gold het minimum van 2%. De eigenaar kreeg € 38.500.

Tegenover een woning in Reusel maakte een bestemmingsplan uit 2012 een bedrijventerrein mogelijk. Eerst was het agrarische grond. Nu mocht er op ongeveer 35 meter bebouwing van 9 meter hoog komen, en lichtmasten van 15 meter.

De gemeente wees de aanvraag eerst af. Tijdens de beroepsprocedure kende zij alsnog € 10.000 toe. De Raad van State vond dat de adviseur de aantasting van de privacy had onderschat. Er mocht nu recht tegenover de woning gebouwd worden, in drie lagen. Medewerkers kunnen de hele dag vanuit de hoogte op de woning kijken. De Raad van State stelde de schade op € 21.000. Na aftrek van het eigen risico kreeg de eigenaar € 16.000.

Een bestemmingsplan uit 2014 maakte bij Waddinxveen een omvangrijk distributiecentrum mogelijk. De eigenaar van een bedrijfswoning in het glastuinbouwgebied ernaast vroeg een vergoeding. Hij wees op schaduw, vuilere lucht en meer vrachtverkeer, met geluid vooral 's nachts.

De gemeente wees de aanvraag af, en de Raad van State gaf haar gelijk. Volgens het oude plan mochten er al agrarische gebouwen van 15 meter hoog komen, op 16 meter afstand. Die gaven meer schaduw dan het distributiecentrum. De woning lag op 95 meter van het bedrijfsterrein, en de toegang tot het terrein lag niet in de buurt van zijn woning. Dat zijn woning door het vrachtverkeer minder waard werd, had hij niet aannemelijk gemaakt.